| Metody topienia srebra |
|
Czyste srebro przeznaczone do topienia występuje pod postacią chlorku srebra oraz piasku srebrnego uzyskanego przez elektrolizę ziarn i brył. Małe ilości srebra topi się na węglu drzewnym analogicznie jak złoto, dodając nieco boraksu, a przed wylaniem dobrze jest dodać kawałek wosku lub łoju, które chronią powierzchnię przed powietrzem. Proces ten jest tani i nieskomplikowany. Metody topienia większych ilości srebra ściśle zależą od jego rodzaju. Chlorek srebra topi się w tyglach glinianych o dostatecznie dużych rozmiarach; proces ten przebiega następująco: do tygla wsypuje się sodę, na niej umieszcza się chlorek srebra i ponownie posypuje sodą. Cała zawartość tygla nie powinna przekraczać 2/3 jego pojemności, gdyż przy ogrzewaniu cała masa intensywnie się gotuje i powstaje możliwość przelania. Aby zapobiec przelaniu, należy dodać trochę soli kuchennej. Gdy przy zanurzeniu pręta stalowego nie natrafia się na twardą masę, topienie jest skończone. Tygiel ogrzewa się w piecu elektrycznym lub innym w temperaturze do 1100°C. Po zakończeniu procesu tygiel wyjmuje się z pieca i po ostudzeniu rozbija, otrzymując wlewak czystego srebra, który oczyszcza się przez wygotowanie w rozcieńczonym kwasie siarkowym. Piasek srebrny, ziarna i bryły topi się w tyglach grafitowych z małym dodatkiem boraksu, w piecu elektrycznym lub innym, w temperaturze do 1100"C. Przed wylaniem należy dodać trochę wosku lub łoju, względnie miałko sproszkowanego węgla drzewnego, co zapobiega utlenianiu się powierzchni i tak zwanemu „pryskaniu" przy wylewaniu. Tygli grafitowych używa się wielokrotnie (nawet 30-40 razy). Przy topieniu srebra różnej próby na spód tygla kładzie się srebro najniższej próby, gdyż powoduje to większą jednorodność stopionego metalu. Topienie stopów srebra jest związane z pewnymi trudnościami, które są wynikiem właściwości srebra pochłaniającego tlen z powietrza, a także właściwości miedzi — głównej domieszki srebra. Dlatego też jako środek odtleniający stosuje się fosforek miedzi (Cu3P2), który redukuje powstały w stopie tlenek miedziawy, odbiera mu tlen i wychodząc na powierzchnię wsiąka w pył węglowy lub szlakę powstałą z topników. Stosuje się przeciętnie 3-5 g fosforku miedzi na 1 kg stopu. Przy odlewaniu srebra, w celu otrzymania materiału pozbawionego „wzdymek", metal wylewa się do dobrze ogrzanego wlewaka w ten sposób, że z jednej strony na ścianę wlewaka spływa strumień srebra, a z drugiej strony wlewa się dużą ilość gorącej wody. |